‘Hier zit je eigenlijk altijd goed,’ zei ik net tegen mijn goede, Canarische vriend Pepe. We zijn vanmorgen naar Santa Brigida gereden. Het stadje is het centrum van de wijn. En uiteraard hebben we een heerlijke proeverij bijgewoond. Die middag vonden we ook een terrasje op een dorpsplein ergens tussen de locals en ín de namiddagzon die langs de wuivende palmen schitterde. Ik glimlach. Veel mensen denken bij Gran Canaria niet aan de imposante bergen en valleien, aan de authentieke Canarische dorpjes en de overweldigende mooie natuur. Maar hier op het eiland vind ik altijd rust in de drukte en stilte voor de storm. Net heeft Pepe me afgezet bij die andere plek waar ik letterlijk maar niet uitgekeken raak. Want ook El Caserio de San José de las Vegas van eigenaresse Emma ligt elke dag in de subtropische zon te stralen. Ik ben deze week de gelukkige bezitter van de authentieke casa El Drago, die zijn naam dankt aan de eeuwenoude Dragon Tree naast het huis. Ik zou vanavond kunnen gaan barbecueën in de tuin, bedenk ik me. Maar ik ga nog even op ontdekkingstocht met Pepe, ver van de toeristen. Maar één ding is zeker: op de Canarische eilanden zit het altijd goed. Meer dan goed. Liefs, Eliza